Klik hier voor meer informatie

Klik hier voor meer informatie

Midas DekkersVan de gnoe tot de bouwvakker, via brulaap, schaamluis, actievoerder en stokstaartje: voor Midas Dekkers bestaat er in de natuur geen onderscheid. Als je maar goed kijkt is elk dier even mooi en merkwaardig, even interessant en ontroerend. Zelfs de mens. Al kan natuurlijk niemand tippen aan Arie, de lievelingspoes van de schrijver.

Met tekeningen van Maus Slangen.

De gnoe

Biologen geloven in predestinatie. Je wordt wat je bent. Kom je als roofdier ter wereld dan ga je lekker uit roven, ben je een prooidier dan val je ten prooi. Nooit vangt een koe een haas. Aangezien elk roofdier tien prooidieren nodig heeft, zijn er tienmaal zoveel slachtoffers als daders. Dat is de reden dat er zoveel ellende in de wereld is. Toch lijken de prooidieren niet onder de indruk. Op natuurfilms zie je de gnoes rustig grazen, ook al is de leeuw in de buurt. Slaat die toe, dan stuift de kudde even uiteen om een eindje verderop weer rustig door te gaan met grazen. Ze mesten zich vet voor hun vijand. Dat is hun rol. Zie ze staan, de schlemielen. Als ze al een uitdrukking hebben, is het er een van gelatenheid.
Die blik ken ik. Voetgangers kijken ook zo. Terwijl de auto's grommend langsrazen, kijkt de kudde voetgangers bij de oversteekplaats zo onverstoorbaar als de forellen in het aquarium van het visrestaurant. Elk moment kan er een auto de stoep op scheuren, remmen kunnen weigeren, kinderen kijken niet goed uit, maar iedereen denkt dat zoiets alleen een ander kan overkomen. Laat het gevaar maar lekker loeren, tot in huis toe. Onder vloeren liggen gasleidingen die elk moment kunnen ontploffen, achter de muren lopen leidingen die kort kunnen sluiten. Stopcontacten hebben twee gaatjes zo dun als een kinderpink, kinderen hebben pinken zo dun als een stopcontactgaatje. Toch voelen mensen zich veilig thuis. Zo veilig als een gnoe op de Serengeti.
Dat is een kwestie van gewenning. Toen er nog maar net auto's waren, moest er een man met een rode vlag vooruitlopen. Hadden ze die wet maar nooit ingetrokken; nu zitten we met de gebakken peren. Ook voor elektriciteit zat de schrik er aanvankelijk goed in. Er waren bij de aanleg van het elektriciteitsnet heel wat ongelukken gebeurd.
Europeanen zonnen op veiligheidsmaatregelen, Amerikanen werden op een idee gebracht. Tussen de elektrische lamp en de elektrische tandenborstel door vonden ze de elektrische stoel uit. De regering had genoeg van de guillotine die vanwege al die bloederige troep 'niet strookte met het temperament van het Amerikaanse volk'. Kon het niet elektrisch?
Thomas Alva Edison dacht van wel, maar had er niet zo'n zin in. Wie zou nog elektriciteit bij zijn firma kopen als die met de dood en verderf werd geassocieerd? Van de andere kant deed zich hier een goede gelegenheid voor om de concurrent een hak te zetten. In plaats van gelijkstroom zoals Edison leverde Westinghouse wisselstroom. Edison adviseerde de regering om wisselstroom te gebruiken. Wisselstroom, dat was pas levensgevaarlijk. Westinghouse was razend. Uit angst om als leverancier van de beul te boek te staan, verzette Westinghouse zich heftig tegen de eerste elektrische executie. Het mocht niet baten. In 1890 werd William Kemmler zeventien seconden lang onder stroom gezet. Wisselstroom. Tot ontzetting van iedereen begon hij niet veel later weer te ademen. Dus werd de hendel nog maar eens overgehaald tot Kemmler letterlijk dood was geroosterd. Goed spul toch, die elektra.
Inmiddels zitten tientallen terdoodveroordeelden op hun portie stroom te wachten in de dodencel. Ze kijken gelaten.
Doodgaan is immers de rol van een terdoodveroordeelde. Hij is wat hij wordt. Net als elke andere sterveling.Algemeen

Aantal pagina's		112
Jaar van Uitgave		1998
Oorspronkelijke titel
Vertaler
Illustrator		Maus Slangen
Uitgever		Uitgeverij Contact

Paperback

ISBN		9789025411459
Prijs		€ 8,50
Leverbaar		Uitverkocht